ثبت شرکت

چرا شرکت ثبت کنیم

فرض کنید یک کارگاه کوچک دارید و همه‌ی قراردادها و حساب‌ها به اسم خودتان است. اگر کار خوب پیش برود، مشکلی نیست؛ ولی اگر بدهی بزرگی پیش بیاید، طلبکار می‌تواند سراغ دارایی شخصی خودتان هم بیاید. شرکت این مرز را می‌کشد. در شرکت‌هایی که این‌جا درباره‌شان حرف می‌زنیم، مسئولیت هر شریک به اندازه‌ی سرمایه‌ای است که آورده است.

دلیل‌های دیگری هم هست. خیلی از کارفرماهای بزرگ و دستگاه‌های دولتی فقط با شرکت قرارداد می‌بندند. شریک گرفتن و تقسیم سود و سهم در شرکت قاعده‌ی روشن دارد. و یک کسب‌وکار با شرکت، بعد از رفتن یک نفر هم ادامه پیدا می‌کند.

انواع شرکت در قانون تجارت

طبق ماده‌ی ۲۰ قانون تجارت، شرکت‌های تجاری هفت نوع‌اند: شرکت سهامی، شرکت با مسئولیت محدود، شرکت تضامنی، شرکت مختلط غیرسهامی، شرکت مختلط سهامی، شرکت نسبی، و شرکت تعاونی تولید و مصرف. در عمل، بیشتر کسب‌وکارهای کوچک و متوسط یکی از دو نوع اول را انتخاب می‌کنند: سهامی خاص یا با مسئولیت محدود. برای همین بیشتر این نوشته درباره‌ی همین دو است.

فرق اصلی این نوع‌ها در مسئولیت شرکاست. در شرکت سهامی و با مسئولیت محدود، مسئولیت هر شریک به اندازه‌ی سرمایه‌اش است. در شرکت تضامنی، اگر دارایی شرکت برای بدهی‌ها کافی نباشد، شرکا با دارایی خودشان هم مسئول‌اند. شرکت‌های مختلط ترکیبی از این دو حالت‌اند: بعضی شرکا مسئولیت محدود دارند و بعضی نه.

یک نکته‌ی مهم در ماده‌ی ۲۲۰ قانون تجارت آمده است: اگر چند نفر با هم کار تجاری کنند ولی شرکتشان را در هیچ‌کدام از این قالب‌ها ثبت نکنند، قانون آن را شرکت تضامنی حساب می‌کند. یعنی «ثبت نکردن» مسئولیت را کم نمی‌کند؛ برعکس، بیشترش می‌کند.

شرکت سهامی خاص چیست

شرکت سهامی، که به انگلیسی به آن Joint-Stock Company می‌گویند، طبق ماده‌ی ۱ لایحه‌ی قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت، که در ۱۳۴۷ تصویب شد، شرکتی است که سرمایه‌اش به سهام تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام به اندازه‌ی مبلغ اسمی سهامشان است.

طبق ماده‌ی ۴ همین قانون، شرکت سهامی دو نوع است. سهامی عام شرکتی است که بخشی از سرمایه‌اش را با فروش سهام به مردم جمع می‌کند. سهامی خاص شرکتی است که تمام سرمایه‌اش موقع تاسیس فقط به وسیله‌ی خود موسسان تامین شده است. کسب‌وکارهای کوچک و متوسط معمولا سهامی خاص ثبت می‌کنند.

چند قاعده‌ی مهم شرکت سهامی:

• تعداد شرکا: طبق ماده‌ی ۳، دست‌کم ۳ نفر.
• حداقل سرمایه: طبق ماده‌ی ۵، برای سهامی خاص یک میلیون ریال و برای سهامی عام پنج میلیون ریال. این عددها از ۱۳۴۷ مانده‌اند و امروز خیلی کم‌اند؛ ولی حداقل قانونی همین است.
• پرداخت سرمایه: طبق ماده‌ی ۲۰، در سهامی خاص بخش نقدی‌ای که موقع تاسیس پرداخت می‌شود، باید دست‌کم ۳۵ درصد کل سهام باشد. یعنی لازم نیست همه‌ی سرمایه را همان اول بپردازید.
• بازرگانی بودن: طبق ماده‌ی ۲، شرکت سهامی همیشه شرکت بازرگانی حساب می‌شود، حتی اگر کارش بازرگانی نباشد.

شرکت با مسئولیت محدود چیست

شرکت با مسئولیت محدود، که به انگلیسی به آن Limited Liability Company یا کوتاه LLC می‌گویند، طبق ماده‌ی ۹۴ قانون تجارت شرکتی است که میان دو یا چند نفر برای کار تجاری تشکیل می‌شود، سرمایه‌اش به سهام تقسیم نمی‌شود، و هر شریک فقط تا میزان سرمایه‌ای که در شرکت گذاشته مسئول بدهی‌های شرکت است.

چند قاعده‌ی مهم شرکت با مسئولیت محدود:

• تعداد شرکا: دست‌کم ۲ نفر.
• اسم شرکت: طبق ماده‌ی ۹۵، در اسم شرکت باید عبارت «با مسئولیت محدود» بیاید. اگر نیاید، شرکت در برابر دیگران شرکت تضامنی حساب می‌شود؛ یعنی همان مرز مسئولیت که دنبالش بودید از دست می‌رود.
• پرداخت سرمایه: طبق ماده‌ی ۹۶، شرکت وقتی تشکیل می‌شود که تمام سرمایه‌ی نقدی پرداخت شده و سهم‌هایی که غیرنقدی است، مثل دستگاه یا ملک، ارزش‌گذاری و تحویل شده باشد. طبق ماده‌ی ۹۷، ارزش هر آورده‌ی غیرنقدی باید در اساسنامه نوشته شود.
• انتقال سهم: طبق ماده‌ی ۱۰۲، سهم شرکا را نمی‌شود به شکل برگه‌ی قابل معامله درآورد، و سهم یک شریک فقط با رضایت اکثریت عددی شرکا که دست‌کم سه ربع سرمایه را دارند به کسی بیرون از شرکت منتقل می‌شود. طبق ماده‌ی ۱۰۳، این انتقال فقط با سند رسمی انجام می‌شود.
• مدیریت: طبق ماده‌ی ۱۰۴، شرکت را یک یا چند مدیر اداره می‌کنند، که می‌توانند از شرکا باشند یا نباشند.
• تصمیم‌گیری: طبق ماده‌ی ۱۰۶، تصمیم‌ها با اکثریت دست‌کم نصف سرمایه گرفته می‌شود؛ اگر در جلسه‌ی اول این اکثریت نشد، در جلسه‌ی دوم با اکثریت عددی شرکا، مگر اساسنامه ترتیب دیگری گفته باشد.
• سود و زیان: طبق ماده‌ی ۱۰۸، اگر اساسنامه چیزی نگفته باشد، سود و زیان به نسبت سرمایه‌ی هر شریک تقسیم می‌شود.
• هیئت نظار: طبق ماده‌ی ۱۰۹، شرکتی که بیش از ۱۲ شریک دارد، باید هیئت نظار داشته باشد.

فرق سهامی خاص و با مسئولیت محدود

این پرجستجوترین سوال ثبت شرکت است. فرق‌های اصلی را کنار هم بگذاریم:

1. تعداد شرکا: سهامی خاص دست‌کم ۳ نفر، با مسئولیت محدود دست‌کم ۲ نفر.
2. سرمایه: در سهامی خاص سرمایه به سهام تقسیم می‌شود؛ در با مسئولیت محدود، به سهم‌الشرکه، که سهم نیست.
3. پرداخت سرمایه موقع تاسیس: در سهامی خاص دست‌کم ۳۵ درصد بخش نقدی کافی است؛ در با مسئولیت محدود باید تمام سرمایه‌ی نقدی پرداخت شود.
4. انتقال سهم: در سهامی خاص، انتقال سهام ساده‌تر است و قاعده‌اش در اساسنامه می‌آید؛ در با مسئولیت محدود، انتقال به غیر رضایت اکثریت عددی شرکای دارنده‌ی سه ربع سرمایه و سند رسمی لازم دارد.
5. ساختار: سهامی خاص هیئت مدیره و بازرس دارد؛ با مسئولیت محدود یک یا چند مدیر دارد، و هیئت نظار فقط وقتی بیش از ۱۲ شریک داشته باشد.

کدام برای کار شما بهتر است

جواب درست به موقعیت شما بستگی دارد، ولی چند قاعده‌ی سرانگشتی کمک می‌کند.

با مسئولیت محدود معمولا برای کسب‌وکارهای کوچک با چند شریک آشنا مناسب است: دو نفر کافی است، ساختار ساده‌تری دارد، و چون انتقال سهم به غیر سخت‌تر است، شرکا می‌دانند آدم ناآشنایی به راحتی وارد شرکت نمی‌شود.

سهامی خاص معمولا برای کسب‌وکاری مناسب است که قصد رشد دارد، شاید بعدها سرمایه‌گذار بگیرد، یا می‌خواهد سهم‌ها راحت‌تر جابه‌جا شوند. خیلی از کارفرماها و مناقصه‌ها هم با هر دو نوع کار می‌کنند، ولی بعضی شرط‌های خودشان را دارند؛ اسناد هر کار را ببینید.

این‌ها را به چت‌بات بگویید تا جواب دقیق‌تری بگیرید: چند شریک دارید، چقدر سرمایه، چه کاری، و آیا می‌خواهید بعدها شریک یا سرمایه‌گذار تازه بگیرید.

یک مثال: سه دوست و یک کارگاه

سه دوست می‌خواهند یک کارگاه تولید مبل راه بیندازند. یکی ۵۰۰ میلیون تومان پول می‌آورد، یکی یک دستگاه برش که ارزشش ۳۰۰ میلیون تومان است، و سومی ۲۰۰ میلیون تومان پول. کدام نوع شرکت؟

اگر با مسئولیت محدود ثبت کنند: سه نفرند، پس شرط دو نفر را دارند. سرمایه هزار میلیون تومان است. طبق ماده‌ی ۹۶، شرکت وقتی تشکیل می‌شود که هر ۷۰۰ میلیون تومان بخش نقدی پرداخت شده و دستگاه ارزش‌گذاری و تحویل شده باشد، و طبق ماده‌ی ۹۷، ارزش دستگاه در اساسنامه نوشته می‌شود. اگر اساسنامه درباره‌ی سود چیزی نگوید، طبق ماده‌ی ۱۰۸ سود به نسبت سرمایه تقسیم می‌شود: ۵۰، ۳۰ و ۲۰ درصد. اگر یکی بخواهد سهمش را به کسی بیرون از شرکت بفروشد، طبق ماده‌ی ۱۰۲ رضایت اکثریت عددی شرکا که سه ربع سرمایه را دارند لازم است؛ یعنی هیچ‌کدام به تنهایی نمی‌تواند شریک تازه‌ای را وارد کند.

اگر سهامی خاص ثبت کنند: سه نفرند، پس شرط سه نفر را هم دارند. طبق ماده‌ی ۲۰ لایحه‌ی اصلاحی، لازم نیست همه‌ی بخش نقدی همان اول پرداخت شود؛ دست‌کم ۳۵ درصد کافی است. سرمایه به سهام تقسیم می‌شود و انتقال سهام قاعده‌ی خودش را در اساسنامه دارد.

کدام بهتر است؟ اگر این سه نفر نمی‌خواهند کسی بیرون از جمعشان به راحتی وارد شود، با مسئولیت محدود. اگر فکر می‌کنند بعدها سرمایه‌گذار تازه می‌گیرند، سهامی خاص. این همان سوالی است که با همین جزئیات می‌توانید از چت‌بات بپرسید.

اساسنامه را جدی بگیرید

اساسنامه همان چیزی است که وقتی شرکا با هم اختلاف پیدا کنند، به آن نگاه می‌کنند. خیلی از قاعده‌هایی که در این نوشته گفتیم، با جمله‌ی «مگر اساسنامه ترتیب دیگری گفته باشد» همراه بودند؛ مثل اکثریت لازم برای تصمیم‌ها یا تقسیم سود. یعنی اساسنامه می‌تواند قاعده‌ی پیش‌فرض قانون را عوض کند. چند سوال که خوب است پیش از نوشتن اساسنامه جوابشان را بدانید:

• اگر یکی از شرکا بخواهد برود، سهمش چطور قیمت‌گذاری و خریده می‌شود؟
• سود هر سال تقسیم می‌شود یا در شرکت می‌ماند؟
• چه تصمیم‌هایی رای همه‌ی شرکا را لازم دارد؟
• مدیر کیست و تا کی؟

وقتی شرکا با هم موافق نیستند

در شرکت با مسئولیت محدود، قانون گفته است تصمیم‌ها چطور گرفته شود، و دانستنش پیش از ثبت، خیلی از دعواهای بعدی را پیشگیری می‌کند. طبق ماده‌ی ۱۰۶، تصمیم‌های عادی با اکثریت شرکایی گرفته می‌شود که دست‌کم نصف سرمایه را دارند. اگر در جلسه‌ی اول این اکثریت جمع نشد، شرکا دوباره دعوت می‌شوند و این بار تصمیم با اکثریت عددی شرکا گرفته می‌شود، بدون توجه به سرمایه. ولی طبق ماده‌ی ۱۱۱، تغییر اساسنامه سخت‌تر است: اکثریت عددی شرکا که دست‌کم سه ربع سرمایه را هم دارند لازم است.

در همان مثال سه دوست، شریکی که ۵۰ درصد سرمایه را دارد، به تنهایی نصف سرمایه را دارد، ولی برای تغییر اساسنامه کافی نیست؛ او باید شریکی را همراه کند که ۳۰ درصد را دارد؛ با هم ۸۰ درصد سرمایه و دو نفر از سه نفرند. اگر با شریک ۲۰ درصدی همراه شود، سرمایه‌شان ۷۰ درصد می‌شود و به سه ربع نمی‌رسد. این همان چیزی است که اساسنامه می‌تواند عوض کند؛ پس اگر می‌خواهید قاعده‌ی دیگری داشته باشید، همان اول در اساسنامه بنویسید.

مراحل کلی ثبت شرکت

ثبت شرکت امروز از راه سامانه‌ی ثبت شرکت‌های سازمان ثبت اسناد و املاک کشور انجام می‌شود. جزئیات هر مرحله ممکن است عوض شود، ولی مسیر کلی این است:

1. انتخاب نوع شرکت: سهامی خاص، با مسئولیت محدود یا نوع دیگر.
2. انتخاب اسم: چند اسم پیشنهاد می‌دهید تا یکی تایید شود. برای با مسئولیت محدود یادتان باشد که عبارت «با مسئولیت محدود» جزو اسم است.
3. تعیین موضوع فعالیت: کاری که شرکت انجام می‌دهد. بعضی موضوع‌ها مجوز جداگانه لازم دارند.
4. آماده کردن اساسنامه و برگه‌های تاسیس: اساسنامه قاعده‌های داخلی شرکت است؛ مثل اینکه چه کسی مدیر است و تصمیم‌ها چطور گرفته می‌شود.
5. پرداخت سرمایه: به اندازه‌ای که قانون برای همان نوع شرکت خواسته است.
6. فرستادن مدارک و پیگیری تا ثبت: بعد از ثبت، شرکت شماره‌ی ثبت و شناسه‌ی ملی می‌گیرد و آگهی تاسیس منتشر می‌شود.

اسم شرکت را چطور انتخاب کنیم

انتخاب اسم اولین جایی است که خیلی‌ها گیر می‌کنند، چون اسم‌های پیشنهادی باید تایید شوند. چند نکته‌ی عملی کمک می‌کند:

• چند اسم آماده کنید، نه یکی. ممکن است اسم اول شما قبلا گرفته شده باشد.
• اسم خاص بسازید، نه کلی. اسمی که فقط از کلمه‌های عمومی ساخته شده، مثل «تولیدی صنعتی»، شانس کمتری دارد.
• اسمی انتخاب کنید که بعدا هم به کارتان بیاید. اگر امروز مبل می‌سازید ولی شاید فردا کار دیگری هم بکنید، اسمی که فقط «مبل» دارد شاید بعدا تنگ باشد.
• برای با مسئولیت محدود، «با مسئولیت محدود» جزو اسم است؛ طبق ماده‌ی ۹۵، بدون آن شرکت در برابر دیگران تضامنی حساب می‌شود.

موضوع فعالیت را چطور بنویسیم

موضوع فعالیت، کاری است که شرکت اجازه دارد انجام دهد. اگر خیلی کلی بنویسید، ممکن است برای بخشی از آن مجوز جدا لازم شود؛ اگر خیلی محدود بنویسید، هر بار که کار تازه‌ای خواستید، باید موضوع را تغییر دهید، که صورت‌جلسه و ثبت دارد.

یک راه خوب این است که کار اصلی امروزتان را دقیق بنویسید و کارهایی را که با احتمال زیاد در چند سال آینده به آن اضافه می‌کنید هم کنارش بیاورید. اگر مطمئن نیستید موضوعی مجوز جدا لازم دارد یا نه، همان را از چت‌بات بپرسید.

اگر شرکت را برای مناقصه ثبت می‌کنید

خیلی‌ها شرکت را برای این ثبت می‌کنند که در مناقصه‌های دولتی شرکت کنند. طبق ماده‌ی ۱۲ قانون برگزاری مناقصات، در ارزیابی کیفی مناقصه‌گران این‌ها سنجیده می‌شود: تضمین کیفیت، تجربه و دانش، حسن سابقه، داشتن پروانه‌ی کار، و توان مالی. یعنی یک شرکت تازه‌ثبت‌شده، بدون سابقه و پروانه، در بعضی مناقصه‌ها شانس کمی دارد. موضوع فعالیت شرکت را طوری بنویسید که با کارهایی که می‌خواهید در مناقصه‌شان شرکت کنید بخواند، و برای مناقصه‌های پیمانکاری، پروانه‌ها و صلاحیت‌های لازم را جدا پیگیری کنید. برای سوال‌های خود مناقصه، چت‌بات مناقصات را باز کنید.

مدارک ثبت شرکت

فهرست دقیق مدارک به نوع شرکت و موضوع فعالیت بستگی دارد و در سامانه‌ی ثبت شرکت‌ها اعلام می‌شود. ولی از روی خود قانون می‌شود فهمید چه چیزهایی در هر حال لازم است:

• اساسنامه‌ی شرکت، با ارزش هر آورده‌ی غیرنقدی، اگر هست؛ طبق ماده‌ی ۹۷ برای با مسئولیت محدود.
• مدرکی که پرداخت سرمایه را نشان می‌دهد؛ در سهامی خاص دست‌کم ۳۵ درصد بخش نقدی، در با مسئولیت محدود تمام بخش نقدی.
• مدارک شناسایی شرکا و مدیران.
• مجوز موضوع فعالیت، اگر آن موضوع مجوز لازم دارد.

از چت‌بات بپرسید برای نوع شرکت و موضوع فعالیت شما، چه چیزهای دیگری لازم است؛ و فهرست نهایی را در سامانه ببینید.

هزینه‌ی ثبت شرکت

خیلی‌ها «هزینه ثبت شرکت» یا «ثبت شرکت رایگان» می‌جورند. هزینه‌ی ثبت چند بخش دارد: هزینه‌هایی که خود سامانه‌ی ثبت و آگهی تاسیس می‌گیرد، سرمایه‌ای که باید پرداخت شود، و اگر کار را به یک دفتر یا مشاور ثبت بسپارید، دستمزد او. این مبلغ‌ها هر سال عوض می‌شوند و ما این‌جا عددی نمی‌گوییم. ولی یک نکته روشن است: ثبت از راه سامانه را خودتان هم می‌توانید انجام دهید؛ کاری که چت‌بات انجام می‌دهد این است که مسیر و قاعده‌ها را برایتان روشن کند تا اگر خودتان ثبت می‌کنید، اشتباه نکنید، و اگر به مشاور می‌سپارید، بدانید چه می‌خواهید.

بعد از ثبت چه کارهایی هست

ثبت شرکت پایان کار نیست؛ شروع یک سری تکلیف است:

• مالیات: شرکت پرونده‌ی مالیاتی می‌گیرد و هر سال اظهارنامه‌ی خودش را دارد؛ حتی شرکتی که فعالیتی نداشته، ممکن است تکلیف داشته باشد. برای این سوال‌ها چت‌بات مالیاتی را باز کنید.
• بیمه‌ی کارکنان: اگر کسی را استخدام کنید، شرکت باید بیمه‌ی او را رد کند. برای این، چت‌بات تامین اجتماعی.
• صورت‌جلسه‌ها: تغییر مدیر، تغییر نشانی، افزایش سرمایه و هر تغییر در اساسنامه، صورت‌جلسه و ثبت دارد. طبق ماده‌ی ۱۱۱ قانون تجارت، در شرکت با مسئولیت محدود تغییر اساسنامه با اکثریت عددی شرکا که دست‌کم سه ربع سرمایه را دارند انجام می‌شود، مگر اساسنامه اکثریت دیگری گفته باشد.
• مناقصه: اگر می‌خواهید با شرکتتان در مناقصه‌های دولتی شرکت کنید، چت‌بات مناقصات.

چند اشتباه رایج در ثبت شرکت

1. انتخاب نوع شرکت فقط از روی اینکه «همه این را ثبت می‌کنند». نوع شرکت قاعده‌های انتقال سهم و تصمیم‌گیری را تعیین می‌کند؛ پیش از ثبت فکرش را بکنید.
2. جا انداختن «با مسئولیت محدود» در اسم. طبق ماده‌ی ۹۵، شرکت در برابر دیگران تضامنی حساب می‌شود.
3. اساسنامه‌ی آماده بدون خواندن. اساسنامه قاعده‌ی دعواهای بعدی شرکاست؛ مثلا اینکه سود چطور تقسیم شود و اگر یک شریک خواست برود چه می‌شود.
4. فکر کردن به اینکه شرکت بدون فعالیت تکلیفی ندارد. شرکت ثبت‌شده تکلیف‌های مالیاتی و ثبتی دارد.
5. موضوع فعالیت خیلی کلی یا خیلی محدود. موضوعی که بعدا با کارتان نخواند، تغییرش صورت‌جلسه و ثبت دارد.

چت‌بات «ثبت شرکت» چطور کمک می‌کند

این چت‌بات از روی دانش خودش درباره‌ی قانون تجارت و مقررات ثبت شرکت جواب می‌دهد. پیش از جواب، در همین دانش دنبال بخش مربوط به سوال شما می‌گردد و جواب را به زبان ساده می‌نویسد. اگر جوابی در دانشش نباشد، همین را می‌گوید.

چند نمونه سوال:

• «سه نفریم و یک کارگاه تولیدی داریم؛ سهامی خاص بهتر است یا با مسئولیت محدود؟»
• «در شرکت با مسئولیت محدود، اگر یکی از شرکا بخواهد سهمش را بفروشد چه می‌شود؟»
• «برای سهامی خاص، چقدر از سرمایه را باید همان اول بپردازیم؟»
• «آورده‌ی من یک دستگاه است، نه پول؛ چطور حساب می‌شود؟»
• «می‌خواهم مدیر شرکت را عوض کنم؛ چه کار باید کرد؟»

این چت‌بات به سامانه‌ی ثبت شرکت‌ها وصل نیست؛ یعنی اسمی را رزرو نمی‌کند و درخواستی ثبت نمی‌کند. کارش این است که قاعده‌ها را برای موقعیت شما روشن کند.

چطور سوال خوب بپرسید

1. تعداد شرکا و سهم هر کدام را بگویید.
2. نوع کار را بگویید: تولیدی، بازرگانی، خدماتی، پیمانکاری.
3. بگویید شرکت ثبت شده یا هنوز نه.
4. اگر شرکت ثبت شده، نوعش را بگویید.
5. یک سوال در هر پیام.
6. اگر بد پرسیدید، ویرایش کنید؛ مداد کنار سوال را بزنید و درستش کنید.

چند اصطلاح

• موسس: کسی که شرکت را تاسیس می‌کند.
• سهم و سهم‌الشرکه: در شرکت سهامی سرمایه به سهم تقسیم می‌شود؛ در با مسئولیت محدود، سهم هر شریک را سهم‌الشرکه می‌گویند.
• اساسنامه: قاعده‌های داخلی شرکت.
• آورده‌ی غیرنقدی: سرمایه‌ای که پول نیست؛ مثل دستگاه، ملک یا حق امتیاز.
• صورت‌جلسه: نوشته‌ی رسمی تصمیم‌های مجمع یا مدیران.
• شرکت تضامنی: شرکتی که در آن، اگر دارایی شرکت کافی نباشد، شرکا با دارایی خودشان هم مسئول‌اند.

هزینه

پنج سوال اول این چت‌بات رایگان است و برایش ثبت‌نام لازم نیست. اگر به کارتان آمد، اشتراکش را می‌گیرید: ۳ ماه، هر ماه ۱٬۰۰۰ پیام، به مبلغ ۵ میلیون تومان. دکمه‌ی خرید از همان اول در صفحه‌ی گفتگو هست.

سوال‌های رایج

یک نفر می‌تواند شرکت ثبت کند؟

برای شرکت با مسئولیت محدود دست‌کم ۲ نفر و برای سهامی دست‌کم ۳ نفر لازم است؛ این را خود قانون گفته است.

حداقل سرمایه چقدر است؟

طبق قانون، برای سهامی خاص یک میلیون ریال و برای سهامی عام پنج میلیون ریال. این عددها از ۱۳۴۷ مانده‌اند؛ سرمایه را از روی نیاز واقعی کارتان تعیین کنید، نه از روی حداقل قانونی.

بعدا می‌شود نوع شرکت را عوض کرد؟

این سوال را با نوع فعلی شرکت، تعداد شرکا و سرمایه از چت‌بات بپرسید؛ جواب را از روی قانون و شرط‌های همان نوع می‌گوید.

چت‌بات جای وکیل یا مشاور ثبت را می‌گیرد؟

نه. برای نوشتن اساسنامه‌ی خاص یا کارهای پیچیده، با یک وکیل یا مشاور ثبت هم حرف بزنید. چت‌بات کمک می‌کند بدانید چه بپرسید.

خلاصه

ثبت شرکت به کسب‌وکار شما هویت قانونی جدا می‌دهد و مسئولیت هر شریک را به اندازه‌ی سرمایه‌اش محدود می‌کند. دو نوع رایج، سهامی خاص و با مسئولیت محدود، در تعداد شرکا (۳ و ۲)، پرداخت سرمایه موقع تاسیس (دست‌کم ۳۵ درصد بخش نقدی در برابر تمام آن) و انتقال سهم با هم فرق دارند. با مسئولیت محدود برای چند شریک آشنا ساده‌تر است؛ سهامی خاص برای کاری که می‌خواهد رشد کند و سهم‌ها جابه‌جا شوند. چت‌بات «ثبت شرکت» همین قاعده‌ها را برای موقعیت شما به زبان ساده می‌گوید.